Metro

Published on oktober 15th, 2013 | by Irene van den Berg

0

Doe-het-zelf pensioen

De laatste keer dat ik de sportschool bezocht, is al jaren geleden. En ik drink graag een glas Chardonnay. Of meer. Daar staat tegenover dat niet rook en je mij niet gelukkig maakt met fastfoodtroep. Dus zeg het maar: hoe oud word ik ongeveer? Niet te voorspellen, natuurlijk. Maar voor een zelfstandige als ik wel cruciale informatie. Ik ben zelf verantwoordelijk voor de spaarpot waarvan ik moet leven als ik stop met werken. Het maakt behoorlijk verschil of ik daar tien of dertig jaar op moet teren.

Begrijp me niet verkeerd. Mijn doe-het-zelf pensioen bevalt me prima: ik ben niet afhankelijk van politiek gekrakeel of een pensioenfonds dat de zaken te rooskleurig voorstelt. En ik bepaal zelf hoeveel ik spaar. Dat is nu een paar honderd euro per maand, waarvan ik een gedeelte beleg. Sparen voor pensioen kan bijvoorbeeld ook via een lijfrenteverzekering. En sommige ondernemers hebben de mogelijkheid om de pensioenregeling van hun laatste werkgever voort te zetten.

Toch sparen veel zelfstandigen, zeker zzp-ers, bar weinig voor hun oudedag. Laatst las ik dat een kwart van de eenpitters na zijn pensioen terugzakt naar minder dan de helft van zijn inkomen. Dat driekwart het beter heeft geregeld, valt me eerlijk gezegd nog mee. Vraag een zelfstandige hoeveel hij spaart voor zijn pensioen, en de sfeer slaat meteen dood. Vaak luidt het antwoord ‘een beetje’ of ‘daar moet ik eens iets voor gaan regelen’. Zeker onder zelfstandige 45-minners is het geen geliefd gespreksonderwerp.

Uitstelgedrag is volgens mij de grootste boosdoener. Niet alleen onder ondernemers. De politiek praat al lang over een vrijwillige collectieve pensioenregeling voor zelfstandigen maar er is nog altijd niets. In schril contrast tot alle aandacht die er in Den Haag is voor de pensioenen van werknemers. Maar zonder een goede pensioenregeling steken veel ondernemers hun kop zo lang in het zand dat er geen haar meer op zit. Ik vrees nu al voor een generatie eenpitters met een zeer karige oudedag. Zeker degene die geen partner in loondienst hebben.

Voor mij is het natuurlijk ook nog maar afwachten of genoeg bij elkaar heb gespaard voor als ik oud en grijs ben. Word ik honderd, dan is het zeker geen vetpot. Tenzij ik ook gezond genoeg blijf om lang door te werken en te sparen. Daar proost ik graag op. Zolang ik maar niet op die crosstrainer hoef.

Doe-het-zelf-pensioen


About the Author

is onafhankelijk (onderzoeks)journalist en schrijft over sociale en ecologische kwesties, zoals armoede, klimaatverandering en de keerzijde van de consumptiemaatschappij. Haar publicaties verschijnen onder meer in OneWorld, NRC en Vrij Nederland. Ze is daarnaast columnist voor het AD.



Comments are closed.

Back to Top ↑